Miro Bjelogrlić, najjači gatački pčelar: Više u srcu nego u novčaniku 

Miro Bjelogrlić, najjači gatački pčelar: Više u srcu nego u novčaniku 

SHARE

On je, najjači član ovdašnjeg (gatačkog) Udruženja pčelara, u kome je i aktivista. Radi kao hemijski tehničar u Termoelektrani Gacko, a pčelarstvo mu je, kako sam kaže, “nekako ušlo u krv prije desetak godina”.Grube procjene kažu: Gacko je kraj sa 3. 500 košnica, u kom se više od 90 odsto pčelara bavi stacionarnim pčelarstvom, oslanjajući se na glavnu livadsku pašu – koja počinje s maslačkom u maju, a završava divljom djetelinom i lipicom krajem juna. Bude nešto lipe, pa i vrijeska – ali vrijeska u punom cvatu, dodaće, tek svake četvrte godine!

Među tim malobrojnim, koji za pčelinjom pašom idu južnije je Miro Bjelogrlić iz Avtovca. On je, sa 92 društva, najjači član ovdašnjeg (gatačkog) Udruženja pčelara, u kome je i sekretar. Radi kao hemijski tehničar u Termoelektrani Gacko, a pčelarstvo mu je, kako sam kaže, “nekako ušlo u krv prije desetak godina”.

Miru smo posjetili u Avtovcu, urbanizovanom naselju sa 150 kuća, na petom kilometru istočno od Gacka. Kaže da pokušava da kombinuje višu i nižu pašu, pa košnice seli u Bileću, gdje, recimo, ima zanovijeti koje u Gacku uopšte nema.

“Poslije, kad ona i druga rana paša prođe, vraćam se u gatački kraj i nastavljam s pčelarenjem na višim nadmorskim visinama!

Sem njega u avtovačkoj mjesnoj zajednici, u čijem je sastavu desetak sela, taman toliko je – desetak – i ambicioznijih pčelara – onih koji imaju iznad 50 drušava, poput Branka Slijepčevića, Laće Slijepčevića, Miška Bjelogrlića…

“Ja sam u ovome od početka našao zadovoljstvo… I, evo, i sad imam puno srce zadovoljstva. A što se tiče koristi, zarade… E, to je, onda druga priča – s osmjehom kaže Miro Bjelogrlić, kad ga pitate za efekte njegovog skoro dvadesetogodišnjeg pčelarenja u dvije istočnohercegovačke opštine. (bhpčelar/arhiva/Žarko JANJIĆ)

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY